 |
Sposoby pozyskiwania wody
Woda jest najważniejszym ze wszystkich elementów warunkujących
przeżycie. Życie bez wody nie istnieje. Tydzień, góra
dziesięć dni przetrzyma człowiek nie przyjmując
żadnych płynów. Pozbawiony jedzenia, ale cokolwiek
pijąc, utrzyma się przy życiu nawet i dwa miesiące.
Człowiek potrzebuje około dwóch litów
płynów dziennie. W suchym klimacie minimum wynosi cztery
litry, a i to przy umiarkowanym wysiłku. W upały silny
mężczyzna, w czasie intensywnego marszu, pije nawet
dziesięć litrów na dobę. Bez płynów,
ani rusz. Warto przy tym wiedzieć, że śmierć z
pragnienia to jeden z koszmarniejszych sposobów zejścia z
tego świata. Nawet tam, gdzie jak mogłoby się
wydawać, nie powinno się znaleźć ani kropli wody,
można jej uzyskać przynamniej tyle, by zaspokoić
pragnienie pojedynczego człowieka. Picie jest niczym innym
jak uzupełnieniem ubytków wody, która jest
wydzielana z organizmu w wyniku zachodzących w nim procesów
przemiany materii. Człowiek się poci i siusia. Żadnej
z tych czynności nie da się powstrzymać a tej drogiej
nawet nie można, gdyż z moczem wydalane są trujące
substancje. Jednak ograniczenie pocenia się może wpłynąć
na zapotrzebowania na płyn. Mając ograniczone
możliwości korzystania z wody , lepiej jest stosować
metody naturalne. Trzeba się grubo ubierać, nie zawracając
na upał. Należy okrywać możliwie całe ciało.
Nie cienka koszulka z krótkim rękawem, ale dwie koszule i
bluza, nie szorty. lecz długie spodnie i wełniane skarpety.
Buty też nie mogą być przewiewne. Ubranie takie
nasiąka wilgocią. To, co jest na wierzchu, nie pozwala jej
szybko wyparować i jest ona zwracana do organizmu.
OZNAKI WSKAZUJĄCE ŹRÓDŁA WODY to:
- Rojące się owady: zwracaj uwagę zwłaszcza na pszczoły,
i kolumny mrówek.
- Ptaki: mogą gromadzić się wokół wody, chociaż należy pamiętać,
że ptaki wodne mogą podróżować na duże
odległości bez wody, i ich obecność nie musi
wskazywać źródła wody. Ptaki drapieżne
mogą pobierać płyny, ze swych ofiar i nie sygnalizują
obecności źródła wody.
- Bujna roślinność: rozmaitych gatunków świadczy o
tym, że rośliny pobierają wodę z płytkich
warstw podskórnych.
- Zwierzęta: zwierzęta roślinożerne potrzebują wody, o świcie i o
zmierzchu, natomiast mięsożerne pobierają płyny
ze swych ofiar i nie sygnalizują źródła wody.
- Ślady zwierząt: często prowadzą do wody.
Zdarzają się na podmokłych terenach małe
"oczka" wypełnione mętną nieprzyjemnie
pachnącą wodą. Zdesperowany z pragnienia może
chcieć napić się nawet tego, ale stanowczo nie
powinien. Tu można bowiem natknąć się na arsen (z
którego produkuje się truciznę zwaną
arszenikiem albo na śladowe ilości siarki. Śladowe ale
potrafią zabić konia. Tylko, że koń się
takiej wody nie napije a człowiek, zwłaszcza gdy jest mu
wszystko jedno nawet, chętnie. Jest taka podstawowa zasada -
nie czerpać wody z takich zbiorników, których
brzegi nie są porośnięte roślinnością.
Natomiast można z kałuży. Tu jednak obowiązuje
zasada, że każda mętną i błotnista wodę
trzeba oczyścić. Wodę powinno przefiltrować się
przez gazę, ale nie wolno jej wtedy pić przez jakieś
pół godziny. Jeśli nie mamy jednak niczego do
oczyszczenia nieznanej wody filtr trzeba zrobić samemu.
Wystarczy nasypać piasku do rękawa bluzy albo nogawki
spodni, związać na końcach i polewać wodą,
podstawiwszy przed tym oczywiście jakieś naczynie. Z
drugiej jednak strony nie należy wyolbrzymiać
niebezpieczeństw. Bez obawy można pić wodę z
górskich strumieni. Także zbiorniki spotykane często
w jaskiniach i grotach są względnie czyste. Poza tym takie
miejsca mogą ofiarować nam sporą ilość wody
także w inny sposób. Ściany są tu często
chłodne i wilgotne. Można wtedy przetrzeć je jakimś
materiałem i wycisnąć. Nie należy też
zapominać, że dobrymi magazynami drogocennego płynu są
trawy i leśne poszycie. Bladym świtem rosa opada na
wszystkim, co wyrasta 10 centymetrów nad ziemię.
Wystarczy aby się napić. I nie tylko - można się
nawet umyć.
METODY UZYSKIWANIA WODY
Destylarka słoneczna
Doskonały sposób otrzymywania wody:
wykop dół o głębokości 0,6 m i średnicy
0,9 m, następnie wykop mniejszy dołek pośrodku dna,
umieść w nim pojemnik, potem przykryj dołek płachtą
folii plastikowej i zamocuj ją piaskiem, ziemią lub
kamieniami. Środek folii obciąż kamieniem. Słońce
nagrzewa powietrze i ziemię w dołku, co powoduje parowanie.
Para wodna skrapla się na spodniej stronie arkusza folii i
ścieka do pojemnika. Destylarka może także służyć
do destylowania czystej wody z wody zanieczyszczonej lub z wody
morskiej. Wykop mały rowek wokół destylarki w
odległości około 25 cm od niej i wlej do niego wodę
morską "zanieczyszczoną". Ziemia przefiltruje
wodę przesiąkającą do destylarki.
Torebka roślinna
Naścinaj liści z drzew lub roślin
trawiastych i zamknij je szczelnie w dużej, czystej torbie
plastikowej. Połóż torbę na słońcu.
Ciepło spowoduje wyciekanie soków z liści Uwaga: sok
może być gorzki. Przeprowadź próbę
smakową, aby upewnić się czy sok nie zawiera toksyn.
Torba transpiracyjna
Jest to bardzo prosty sposób otrzymywania wody. Załóż dużą torbę
plastikową na żywą gałąź drzewa lub
dużego krzewu. Otwór torby zawiąż na gałęzi.
Następnie gałąź przywiązuje się lub
obciąża tak aby woda spływała do narożnika
torby. Każdego dnia należy używać świeżej
gałęzi oraz zbierać wodę na końcu każdego dnia.

Deszczówka
Prostą metodą zbierania deszczówki jest owinięcie tkaniną
pochyłego drzewa i podstawienie pod jej dolny koniec naczynia.
METODY FILTROWANIA WODY
Pamiętaj, że filtracja nie oczyszcza wody, a jedynie usuwa cząstki stałe. Wykop dołek
przy źródle wody i pozwól glebie przefiltrować
ją albo napnij warstwy materiału na trójnogu i
napełnij każdą warstwę trawą, piaskiem i
węglem drzewnym. Węgiel drzewny usuwa z wody niemiłe
zapach i ciała obce. Można oddestylować wodę
pitną z wody morskiej. W tym celu należy umieścić
rurę w górnej części szczelnie zamkniętego
pojemnika. Podgrzać nad płomieniem pojemnik wypełniony
płynem. Spowoduje to wytworzenie pary wodnej, która
przepłynie rurą i po schłodzeniu wypełni pusty
pojemnik wodą pitną.
Człowiek może sobie wykopać potrzebną porcję wody. Jeżeli
jednak podejdzie się do tego po amatorsku, cały wysiłek
może pójść na marne. Zakładamy, że
survivalowiec nie rozstaje się z saperską łopatką,
ale przy jej braku może ryć ziemię także nożem,
menażką, a nawet klamrą od pasa. Chcąc dotrzeć
do wody, nie należy kopać głębokiej jamy, Osypują
się wtedy piaszczyste ściany i to tak szybko, że
prędzej się padnie ze zmęczenia albo zwariuje, niż
zaspokoi pragnienie. Dlatego najpierw trzeba rozkopać dziurę
stosunkowo płytko (tak mniej więcej 10 centymetrów),
ale za to szeroko. Nie należy czekać, aż woda sama
pojawi się z zagłębieniu, bo można się nie
doczekać. Woda zaskórna znajduje się w samym piasku.
Można to natychmiast rozpoznać, ponieważ jest
wilgotny. Chcąc się napić, trzeba ją wydobyć.
Najlepiej do tego nadaje się metalowa puszka, której dno
trzeba podziurawić na przykład szpicem noża, wkręca
się je dnem w mokry piasek aż po brzegi. Krople wody
stopniowo wsączają się przez otwory , za jednym razem
zdobywa się w ten sposób około pół kubka
wody. Inną metodę wymyślili Żołnierze Legii
Cudzoziemskiej służący w pónocnej Afryce, Nie
rozstają się oni, choć to dziwne w tym potwornym
upale, z grubym wełnianym szalem. Kiedy dokopią się do
wilgotnego piasku, rozkładają szal w głębi dołu
i mocno wgniatają. Stosunkowo szybko wełna nasiąka
wilgocią. Szal wykręca się wtedy do naczynia, albo
wprost do ust. Nie wolno dopuścić do odwodnienia organizmu
i dlatego trzeba pić, co jest.
Wyjątek stanowi woda z okolic bagiennych, bo zawiera trujące składniki, ale z
innego źródła można pić bez obaw. Także
z kałuży. Wodę morską należy przyjmować
w niewielkich ilościach - około pół litra -
litr dziennie. Organizm wtedy bez problemów zwróci
niewielką ilość soli.
|